طراحی وب سایت

خبرآنلاین، ریچارد فیشر، ترجمه ی مجید جویا - غروب سرد یکی از روزهای آخر پاییز است و من بالای یک نردبام متحرک در سالن اجتماعات یک روستا در خارج از لندن نشسته ام. بر روی کف اتاق، 16 سگ شکاری طلایی با گیجی به من در بالای نردبان خیره شده اند. آنها به صورت چهارگوش، چهار در چهار، آرایش یافته اند و من از دریچه دوربین عکاسی، آنها را نظاره می کنم؛ فکر می کنم که این کار می تواند مرا مشهور کند. علت این کار هم دستور سردبیر مجله است. او دو هفته پیش به من گفته بود: «می خواهم درباره ویدیوهای ویروسی بنویسی. برو و علت این را که چرا برخی از فیلم ها و تصاویر ویدیویی ویروسی می شوند، پیدا کن. چه چیزی سبب می شود که مردم آن ها را به اشتراک بگذارند؟» اصطلاح ویدیوی ویروسی برای فایل های ویدیویی است که مانند یک ویروس در کل شبکه از کاربری به کاربر دیگر منتشر می شوند و صدالبته اثر تخریبی ویروس های واقعی کامپیوتری را ندارند. این کار در ابتدا ساده و سرراست به نظر می رسید! سردبیر لینکی از ویدیویcharlie bit my finger را برای من فرستاد، فیلمی از یک کودک که انگشت نوزاد دیگری را گاز می گیرد. این فیلم پربیننده ترین فیلم تمام تاریخ یوتیوب است. سردبیر گفت: «چیزی که من از تو می خواهم، این است که ویروس خود را بسازی و در اینترنت مشهور شوی. اگر این ویدیو توانسته 135 میلیون بیننده داشته باشد، تو هم می توانی چنین کاری انجام دهی!». بدون این که بخواهم پایان داستان را لو بدهم، می توانم بگویم که رکورد چارلی برای مدت ها شکسته نخواهد شد. با این حال و به رغم تمام ترس و وحشت من، به نظر می رسد که ویدیوی من هم به موفقیت ناگهانی رسیده باشد. وقتی متوسط ویدیوهای ویروسی خانگی را ببینید، برای مثال سگی سوار بر اسکیت بورد، خواهید فهمید که بر خلاف تصور اولیه، ویروسی شدن کار راحتی نیست. در حقیقت شانس خیلی کمی برای شما وجود دارد. بر طبق برخی برآوردها، روزانه در حدود یک میلیون ویدیوی جدید بر روی شبکه ارسال می شود که بالغ بر نیمی از آنها در یوتیوب است، به طوری که ادعا می شود که در هر دقیقه، 20 ساعت فیلم بر روی آن ارسال می شود. بر طبق نظر رایلی کرین از انستیتو فناوری ماساچوست، ام.آی.تی که بر روی 5 میلیون از فیلم های یو تیوب تحقیق کرده، کمتر از 10 درصد آنها رفتار ویروسی را نشان می دهد. او می گوید که در اغلب موارد، تعداد کسانی که آنها را دیده اند برابر است با آن تعداد که شما از خانواده و دوستان انتظار دارید به علاوه یک مشت آدم دیگر که به طور تصادفی آن فیلم ها را دیده اند. برای درک بهتر این که چه چیزی مردم را وامی دارد تا ویدیوهایشان را با دیگران به اشتراک بگذارند، من به جودیس دوناس از ام.آی.تی که بر روی شبکه های اجتماعی تحقیق می کند، مراجعه کردم. او ادعا می کند عواملی که مردم را وامی دارد تا این چیزها را در اینترنت به اشتراک بگذارند، با دلایلی که میمون ها بر اساس آن شپش ها را از پوست بدن همدیگر می کنند، تفاوتی ندارد: هر دو کار برای بنا نهادن پیوندهای اجتماعی استفاده می شود. به گفته دوناس، دیگر پژوهشگران بر این باورند که در جوامع انسانی، زبان و به خصوص شایعات؛ جای این گونه تیمار کردن میمون ها را گرفته اند و به اشتراک گذاردن ویدیوها در شبکه های اجتماعی نیز، پیشرفتی در همین راستا است. او می گوید: «اشتراک گذاری آنلاین، معادل حرف های درگوشی است؛ این فقط کمی اطلاعات است و نشان می دهد که من به تو فکر می کنم». اشتراک گذاری ویدیو نوعی اظهارنظر نیز محسوب می شود. او می گوید: «مردم از ویدیوها به عنوان راهی برای نشان دادن موقعیت خود در زیست بوم اطلاعات استفاده می کنند. یک ویدیو بر کسی که آن را ارسال می کند نیز بازتاب خواهد داشت». به عبارت دیگر، اگر افراد احساس کنند که ویدیویی به اصطلاح «باحال» است، آن را منتشر می کنند؛ چرا که با این کار خود آنها نیز «باحال» به نظر می رسند. من دوستان و همکارانی دارم که این گونه اند، از همین رو از آنها کمک خواستم. یک پیشنهاد، یافتن یک دانشمند دیوانه با یک مغناطیس ابررسانا در اندازه انسان بود که مرا با آن بلند کند. این کاری است که دست کم با قورباغه ها انجام شده بود؛ اما در نهایت به یک ایده مناسب رسیدیم که من آن را این گونه نام نهادم: «آموزش علوم از حیوانات خانگی: نمایش مفاهیم پیچیده علمی، از فیزیک کوانتوم گرفته تا ساختارهای شیمیایی با کمک بهترین دوست انسان و دیگر همکاران خزدار وی». کار جالبی است و توانایی این را دارد که توسط دیگران کپی شود تا به یک «عرف اینترنتی» تبدیل شود. سوال بعدی این بود که برای قسمت اول از چه چیزی فیلم گرفته شود. به باور برناردو هوبرمان از آزمایشگاه های اچ .پی، سازندگان فیلم های پرطرفدار باید هر چه در چنته دارند، در همان ابتدا عرضه کنند. هنگامی که او و همکارانش 10 میلیون ویدیوی یوتیوب را بررسی کردند، دریافتند که احتمال موفقیت یک ویدیو، اگر تلاش دوم و یا سوم سازنده اش باشد، به شدت کاهش می یابد، حتی اگر کیفیت ویدیوی دوم و سوم خیلی بالاتر باشد. او می گوید: «اگر در گام اول نتوانید موفق بشوید، احتمالا هیچ گاه نمی توانید». برای چیزی که در نظر داشتم، سطحی از نظم سگی لازم بود، از همین رو با یک گروه از تعلیم دهندگان سگ تماس گرفتم. در نهایت در ماه گذشته ما توانستیم یک فیلم با استفاده از 16 قلاده از سگ های آنها بسازیم تا ساختار یک اتم را نمایش دهیم. برخی از سگ ها نقش پروتون و نوترون را داشتند، در حالی که باقی آنها نقش ابر الکترونی را بازی می کردند. سردبیر مرا از تقلب کردن بازداشته بود. راه های متعددی برای فریب بینندگان وجود دارد، یکی از آنها قرار دادن یک تصویر گمراه کننده در میانه ویدیو است. تصاویر کوچکی که از هر ویدیو در سایت یوتیوب می بینیم، به طور اتوماتیک از نقاط ازپیش تعیین شده ای در ویدیو انتخاب می شوند، در نتیجه برخی از ویدیوبلاگرها، تصاویر فریبنده ای از چهره های مشهور را در میانه ویدیوی خود قرار می دهند. ولی اگر واقعا بی پروا باشید، می توانید به سراغ کسانی بروید که در ازای مبلغ 20 دلار، 5000 بازدید از یوتیوب را به شما پیشنهاد می کنند؛ ولی در صورت لو رفتن این امر، توسط پلیس یوتیوب اخراج می شوید. چند روز بعد از عرضه و به رغم این که به تمامی دوستانم التماس کردم تا ویدیو راببینند، تعداد بینندگان به هزار نفر هم نرسیده بود. روشن بود که نیاز به کمک یک متخصص دارم. از همین رو به سراغ چاد اورزل، وبلاگ نویس و استاد فیزیک در یونیون کالج نیویورک رفتم، که در این ماه کتابی به نام «چگونه به سگتان فیزیک بیاموزید» را منتشر خواهد کرد. او و تعدادی از دوستان وبلاگ نویسش، لینک این ویدیو را در وبلاگ خود گذاشتند، و آن موقع بود که موج، آرام آرام شروع به حرکت کرد. ولی هنوز هم باید کارهایی انجام می شد. یکی از آنها این بود که ویدیو به بلاگرهایی معرفی شود که می توانند به سرعت آن را به تعداد زیادی از افراد نشان دهند. تقریبا هر ویدیوی فراگیری یک کاتالیزور دارد که می تواند ان را به مثلا 100 هزار بیننده برساند. برای ویدیوهای خیلی محبوب، این می تواند هر چیزی باشد، از تعریف در تلویزیون گرفته تا نوشته های یک توییتر محبوب. این امر ویدیو را به سرعت به لیست «محبوب ترین ویدیوهای» یوتیوب وارد می کند و آن هنگام است که واکنش های زنجیره ای شروع می شود. حتی اگر یکی از هر ده نفری که ویدیو را می بیند آن را به اشتراک بگذارد، شما موفق شده اید. هر چند تقریبا یک سوم ویدیوها فقط از راه تبلیغ دهان به دهان منتشر می شوند، ولی این عوامل خارجی به عنوان یک تقویت کننده خارجی برای آنها عمل می کند. برای ویدیوی من، این امر هنگامی رخ داد که لینک آن را به روزنامه مجانی متروی لندن فرستادم و نویسندگان روزنامه از آن تعریف کردند. به این ترتیب ناگهان هشت هزار نفر در عرض چند ساعت ویدیو را دیدند. در عرض چند روز هافینگتن پست هم مطلبی در مورد آن نوشت و شب نرسیده، تعداد بینندگان از 50 هزار نفر گذشت. هنگام انتشار این مقاله، تعداد بینندگان از 110 هزار نفر گذشت. عددی که نشان می دهد که با اندکی زیرکی و چند حیوان اهلی دوست داشتنی، هر کسی می تواند یک ویدیوی ویروسی بسازد.

منبع : مدیا نیوز  تاریخ : 15   دی   1388  شاخه : اینترنت